Αναρτήσεις

Ξεχωριστή ανάρτηση

Η γεωπολιτική της μπάλας

Εικόνα
του Αντώνη Βαζογιάννη

ο ποδόσφαιρο,  φαίνεται ολοένα πιο ξεκάθαρα, πως  είναι ένα παιχνίδι που ξεπερνάει πολύ τα στενά όρια ενός γηπέδου. Ένα παιχνίδι που, τα τελευταία χρόνια στην διεθνή σκακιέρα, έχει τρεις κορυφαίους πρωταγωνιστές: Κατάρ, ΗΠΑ και Κίνα. Χώρες που δεν έχουν να επιδείξουν αθλητικές επιτυχίες και τρόπαια. Είναι όμως ένα παιχνίδι που χρησιμοποιείται ως μέσο άσκησης επιρροής, με στρατηγικό στόχο την κυρίαρχη θέση και επιδιώξεις που βρίσκονται εκτός αθλητισμού. Δεν είναι καθόλου τυχαία σίγουρα, η επιλογή του Κατάρ, πριν από μία δεκαετία, να χρησιμοποιήσει τον αθλητισμό, ως γεωπολιτικό μοχλό. Επέλεξε να ξεδιπλώσει την στρατηγική του, ξεκινώντας από την Γαλλία, μία χώρα με ισχυρή μουσουλμανική κοινότητα, ενωμένη, με ρίζες, όπως αναφέρει η ιταλική ιστοσελίδα της οικονομίας του αθλητισμού, calcioefinanza.  Το 2011 και το 2012, η Qatar Investment Authority, βασιλική επενδυτική εταιρεία του Εμιράτου του Κατάρ, αγόρασε την  Παρί Σεν Ζερμέν και ο Νασέρ Αλ-Κελαϊφί ανέλαβε χρέη πρ…

Όταν ο Αλμούνια «άδειασε» τον Αλογοσκούφη

Εικόνα
Του Πάνου Φ. Κακούρη
pkak@naftemporiki.gr Ήταν Οκτώβριος του 2005. Τα μνημόνια ήταν ακόμη άγνωστη λέξη, αλλά στο λεξιλόγιό μας υπήρχε η λέξη «επιτήρηση» και η φράση «διαδικασία περί υπερβολικού ελλείμματος» - και όπως διδάσκει η μικρή αυτή ιστορία, είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα, σχεδόν ισάξια εκείνης των μνημονίων. Τότε, πριν από 12 χρόνια, χωρίς «μνημόνια» η Κομισιόν ακύρωσε τον Κρατικό Προϋπολογισμό του 2006. Η μικρή αυτή ιστορία αποτελεί ένα «μάθημα» προς όλους. Τόσο προς εκείνους που θεωρούν ότι με τη λήξη του μνημονίου, τον Αύγουστο του 2018, τελειώνει η επιτήρηση των δανειστών, όσο και προς εκείνους που υποστηρίζουν ότι τόσο ασφυκτικό έλεγχο η χώρα δεν είχε ποτέ. Στις 3 Οκτωβρίου 2005 η τότε κυβέρνηση Καραμανλή καταθέτει το προσχέδιο του προϋπολογισμού του έτους 2006 στη Βουλή. Στόχος ήταν η μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ το 2006, αλλά ο στόχος αυτός θα επιτυγχανόταν και με την τιτλοποίηση των φορολογικών εσόδων ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ. Πρόκειται για τα γνωστά ομόλογα…

Μελαγχολική Δημοκρατία

Εικόνα
του Άρη Ραβανού

Αποκαλυπτική έρευνα της MRB: - Κλίμα γενικευμένης απογοήτευσης και ανασφάλειας στην κοινωνία - Παγιδευμένη η κυβέρνηση σε ένα σχέδιο που δεν πείθει - Η Νέα Δημοκρατία σε αναζητήσεις που δεν ενθουσιάζουν - Επτά στους δέκα νέους δηλώνουν έτοιμοι να φύγουν από τη χώρα.
Μια εικόνα μελαγχολικής δημοκρατίας, προσωπικής αλλά και συνολικής απογοήτευσης για το μέλλον αποτυπώνεται στις εξαμηνιαίες τάσεις της MRB.Ενα κλίμα απαισιοδοξίας κυριαρχεί στις εκτιμήσεις των πολιτών, με διάχυτα τα αισθήματα φόβου και ανασφάλειας. Η συντριπτική πλειονότητα, σε ποσοστό 87,2%, πιστεύει ότι τα πράγματα θα πάνε γενικά στη χώρα αρκετά ή πολύ άσχημα, ενώ ιδιαίτερα οι νέοι επιλέγουν το δρόμο της φυγής.

Ανεργία και φόροι
Ακόμη και όταν τους ζητήθηκε να εκφράσουν τα συναισθήματά τους για το παρόν και το μέλλον της χώρας, οι Ελληνες θεωρούν ως τα τρία βασικότερα προβλήματα την ανεργία (65,3%), τις φορολογικές επιβαρύνσεις (47,3%) και το σύστημα υγείας και περίθαλψης (35,2%). Αν και παρατηρείται μείω…

Το σταυροκόπημα της προγιαγιάς μας

Εικόνα
του Χρήστου Γιανναρά

Ο πολίτης σήμερα αποδείχνεται «άπολις», που θα πει: αποκλεισμένος από τα της πόλεως και της πολιτικής, τα «κοινά». Δεν το αντιλαμβάνεται, επειδή του έχουν περάσει σαν αυτονόητο ότι μετοχή στα κοινά είναι η πληροφόρηση για τα κοινά, η ενημερότητα. Τον βομβαρδίζουν, ώρες ατέλειωτες κάθε μέρα, με «ειδήσεις» εξόφθαλμης αναξιοπιστίας και μικρονοϊκής προπαγάνδας. Χώρια τα «πάνελ» πολιτικής ανάλυσης, όπου, για να εκπροσωπούνται όλα τα κόμματα της συμπαιγνίας, βιάζεται η νοημοσύνη, η σοβαρότητα, συχνά και η αισθητική του τηλεθεατή. «Εξαρτημένο» άτομο από την πρέζα της «πληροφόρησης» ο άπολις πολίτης. Ευτελισμένος και ισοπεδωμένος από την ευτέλεια τόσο της κυβερνητικής όσο και της αντιπολιτευτικής προπαγάνδας, εθισμένος στη χυδαιότητα της κομματικής μικρόνοιας και της συνεχώς επιθετικής κομπορρημοσύνης. Διολισθαίνει, χωρίς να το καταλαβαίνει, στην ψευδαίσθηση πως, αφού τον «πληροφορούν» για όλα, τον καθιστούν και μέτοχο (αυτόν τον αμέτοχο) σε όλα, ενεργό συντελεστή στα συ…

Ενας πλανητάρχης που τρομάζει τον πλανήτη

Εικόνα
του Παντελή Μπουκάλα

Ενώ τα 14 από τα 15 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συμφώνησαν πως η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ για αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ κάθε άλλο παρά ευνοεί την προοπτική ειρήνευσης στην περιοχή, η εκπρόσωπος των ΗΠΑ επέμεινε στον ισχυρισμό πως «οι αμερικανικές ενέργειες αποσκοπούν στην προώθηση του στόχου της ειρήνευσης». Αυτό είχε εντολή να πει, αυτό είπε. Ελάχιστες φορές, πάντως, πρέπει να έχει βρεθεί στη θέση της άλλος Αμερικανός πολιτικός· τόσο απομονωμένος, δίχως την υποστήριξη –ή έστω τη σιωπή– ακόμη και των σταθερότερων συμμάχων των ΗΠΑ, της Βρετανίας για παράδειγμα. Ο διχασμός αυτός, ή μάλλον η αιφνιδίως απέραντη αμερικανική μοναξιά, δεν είναι «αποτέλεσμα των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων», όπως θα διατείνονταν όσοι αποστήθισαν τρία-τέσσερα κλισέ για να «ερμηνεύουν» άκοπα τα πάντα, ακόμα και τα πιο αντιφατικά, απλουστεύοντας έτσι υπέρμετρα μεν την πραγματικότητα, βολικότατα δε τη ζωή τους. Η προεδρία Τραμπ, πριν καν ολοκληρωθεί το…

Ευρωπαϊκή αποκτήνωση

Εικόνα
του Δημήτρη Σταράκη

«Εγώ πάντα προσπαθώ να πείσω τους ηγέτες να διαπραγματεύονται με αριθμούς, νόμους και εγγυήσεις, και όχι με συναισθήματα». Ντόναλντ Τουσκ. Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ο άνθρωπος που ετοιμάζεται να καταθέσει πρόταση εγκλωβισμού εξαθλιωμένων ανθρώπων σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, αφαιρώντας το μέτρο της ποσόστωσης στην κατανομή ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν και όχι να πεθάνουν. Εδώ δε μιλάμε για ψυχρά νούμερα, μα για πρόσφυγες, οι οποίοι χτυπήθηκαν από την απειλή αφανισμού της ζωής τους και «τολμούν» να προσπαθούν να επιβιώσουν. Μα ο Ντόναλντ Τουσκ, ένα καθαρό παράδειγμα ορθολογικού τρόμου, δε συγκινείται απ’ αυτά τα πράγματα. Η Αγία Τριάδα του δόγματος του είναι μία, ομοούσιος και αδιαίρετη: Αριθμοί, Νόμοι και Ευγγυήσεις. Τα συναισθήματα, όπως η συμπόνοια για τον τσακισμένο και βοήθεια προς αυτόν μέχρι να ορθοποδήσει και πάλι, είναι μάλλον του… Σατανά. Μπορεί το κατάπτυστο σχέδιο Τουσκ για το προσφυγικό να έχει προκαλέσει αντιδράσεις, αλλά οι ευρωπαϊκ…

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν... πάλι

Εικόνα
Της Νατάσας Στασινού
nstas@naftemporiki.gr Δύο και πλέον χρόνια μετά την υιοθέτηση του συστήματος των ποσοστώσεων για τη μετεγκατάσταση των προσφύγων ανά την Ε.Ε., η Τσεχία έχει υποδεχθεί στο έδαφός της μόλις 12 πρόσφυγες. Η Ουγγαρία και η Πολωνία κανέναν και διαμηνύουν ότι αυτό δεν θα αλλάξει. Παρά τη στάση τους, για την Επιτροπή το σύστημα δεν έχει αποτύχει. Ο Ντόναλντ Τουσκ διαφωνεί. Πολύ πριν ακόμη έρθει στο φως το «απαράδεκτο», «αντιευρωπαϊκό» έγγραφο, στο οποίο προτείνει την κατάργηση των ποσοστώσεων ως διχαστικών, ο πρόεδρος της Ε.Ε. είχε καταστήσει σαφές ότι είναι σε διαφορετικό μήκος κύματος από την Κομισιόν. Πριν από έναν χρόνο καταλόγιζε -όχι εντελώς αβάσιμα- στην ευρωπαϊκή ελίτ εμμονή στην πολιτική ορθότητα και αδυναμία να αντιληφθεί τις ανησυχίες των πολιτών, πολλοί από τους οποίους «φοβούνται πως η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση στέκεται εμπόδιο στην ασφάλεια και τη σταθερότητα». Δεν είχε άδικο να παρατηρεί τότε πως διακηρύξεις τύπου «Δεν μπορεί η Ευρώπη να γίνει φρούριο»…